نشده است چگونه با معيار آن‌ها سنجيده مىشود ؟ يقيناً او از وهم و احاطه عقول به دور است ، كسى نمىتواند به كُنه ذاتش پى ببرد و با اندازه و معيار تفكر خود ، محدودش سازد . حتى ملائكه حضرتش با اين‌كه قربِ وجود دارند ، نمىتوانند به ملكوت عزت خداوند با حساب‌هاى خود ، احاطه يابند . او برتر از آن است كه كُفو و نظيرى داشته باشد كه شبيه آن شود ، زيرا او خداى لطيفى است كه اگر اوهام مردم بخواهد به عمق و ژرفاى غيب ملكوتش ، احاطه يابد و انديشه بشرى از خطر وسواس و ترديد ادراك علم ذاتش ، تسلط يابد و دل‌ها و قلب‌ها به سوى حضرتش ، واله و گرايش يابند ، قطعاً با كيفيات صفات خود ، حضرتش را تصوير خواهند كرد . چشم انداز عقول و انديشه‌ها ، از ورود به تصور ذات او ، تَنگ و ناتوان است كه بتواند به عمق علم الهياتش نايل شود ، هر كسى چنين كند خاسر و پشيمان برمى گردد كه هرگز نتوانسته است ژرفاى علم او ، را در يابد « 1 » . . . آرى ، او پريشان و پشيمان بر مىگردد و اعتراف مىكند و با زياده خواهى و زورگويى ، نمىتواند به كُنه شناخت و معرفت‌اش پى ببرد ! هرگز به ذهن و خاطره صاحبان انديشه خاطره‌اى از اندازه ذات جلالش نمىرسد ، زيرا قابل مشاهده و اندازه‌گيرى نيست كه به حس در آيد او از دست‌رس نيروهاى محدود به دور است ، زيرا بر خلاف آفريده‌ها است كه شبيه يكديگر باشند . طبيعى است كه هرچيزى شبيه معادل و نظير خود مىشود و او چنين نيست . چيزى كه مثل و معادل ندارد ، چگونه به غير مثال خود ، تشبيه مىشود . او آغازِ آغازين است كه پيش از او چيزى نبوده و آخرينِ آخرها است كه پس از او چيزى نخواهد بود . هرگز ديدِ نگاه‌ها ، علو و عظمت جبروتش را درك نمىكند ، زيرا آن چنان مستور است و زير حجاب‌ها است كه هرگز ذهن و بيننده‌اى نمىتواند به عمق ذات او عبور

--> ( 1 ) . علامه مجلسى توضيح مىدهد كه : عقل و استدلال عقلى درباره خداوند ، انحراف در انحراف است . ص 281 . .